به نام مهربان خدای خوب من

سال نو مبارک

بدينوسيله من رسماً از بزرگسالی استعفا می دهم
و مسئوليتهای يک کودک هشت ساله را قبول می کنم.

می خواهم به يک ساندويچ فروشی بروم
و فکر کنم که آنجا يک رستوران پنج ستاره است.
...
می خواهم فکر کنم شکلات از پول بهتر است،
چون می توانم آن را بخورم!

می خواهم زير يک درخت بلوط بزرگ بنشينم
و با دوستانم بستنی بخورم .

می خواهم درون يک چاله آب بازی کنم
و بادبادک خود را در هوا پرواز دهم.

می خواهم به گذشته برگردم،
وقتی همه چيز ساده بود،
وقتی داشتم رنگها را،
جدول ضرب را و شعرهای کودکانه را
ياد می گرفتم،
وقتی نمی دانستم که چه چيزهايي نمی دانم
و هيچ اهميتی هم نمی دادم .

می خواهم فکر کنم که دنيا چقدر زيباست
و همه راستگو و خوب هستند.

می خواهم ايمان داشته باشم که هر چيزی ممکن است
و می خواهم که از پيچيدگيهای دنيا بی خبر باشم .

می خواهم دوباره به همان زندگی ساده خود برگردم،
نمی خواهم زندگی من پر شود از کوهی از مدارک اداری،
خبرهای ناراحت کننده، صورتحساب، جريمه و ...

می خواهم به نيروی لبخند ايمان داشته باشم،
به يک کلمه محبت آميز،
به عدالت،
به صلح،
به فرشتگان،
به باران،
و به . . .

اين دسته چک من، کليد ماشين،
کارت اعتباری و بقيه مدارک،
...مال شما...

من رسماً از بزرگسالی استعفا می دهم .


نويسنده: سانتيا سالگا

روزگار کودکی برنگردد دریغا

قیل و قال کودکی برنگردد دریغا...!!!!!

پشت شیشه برف میبارد!

پشت شیشه برف میبارد!

دردلم باز دستی

دانه اندوه میکارد

موسپید شدی آجر ای برف

تا سرانجامم چنین دیدی

برسرم باریدی اما افسوس ...

فروغ فرخزاد

این عکس ها  راسالها پیش گرفتم ،

متاسفانه امسال هنوز فرصت عکس برداری از برف زیبای زمستانی را پیدا نکرده ام...!

لطفا به عکس در حالت افقی به دقت ،نگاه فرمایید!

تقدیم به آتوسای عزیزم

و تقدیم به روح بزرگ همه پدران عزیزی که آسمانی شده اند و

 جایشان هماره در قلب و ذهن عزیزانشان  سبز است و خالی!

پدر به خانه بیا و با ملال خویش بساز

اگر چه چشم تو بروی زندگی بسته است و

جای تو در جان این زندگی خالی...

این شعر رو ۸سال پیش برای عزیزی نوشتم و تقدیمشان کردم و

 امروز تقدیمش میکنم بروح بزرگ پدر عزیز دوست خوبم

روحشان شاد.